erkin yerine;

erkan, ekin, erdal, ergun, erhan, ersan, elkin, evkin, erkim, elkin, erdinc, ergin, ergen, ertunc

diyorsun.

oysa benim ismim erkin.

rahmetli babamin yadigari. onu okumaktan bile acizsin. okumadigin gibi yanlista soylemekten utanmiyorsun. elin ecnebisi bile duzgun okumaya gayret ederken, ayni dili konustugum insanlarin, turkce olan bir ismi okumaktan aciz olmasina ne diyeyim. tum bunlarin sonucunda, sana saygi duymami bekleme. once okumayi ogren ve bir zahmet ismimi dogru telaffuz et. .

az yalan soyleyip, cok yalan dinledim.

her zaman sevildigimden cok sevdim,

sandigimdan cok korktum,

gordugumden daha azini anlattim,

inandigindan daha az guclu oldum,

bildiginden cok agladim.

toplasanda, cikartsanda bu kadarim iste, peki ya sen?

bilerek mi yanina
almadin giderken
basinin yastikta
biraktigi
cukuru

guveniyordum
oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin dogruluğu kadar

beni senin gibi
bir de annem terketmisti
ki gobegimde durur
onun yoklugundan
bana kalan
cukur

sunay akin

vazgec gonul, vazgec sesini duyan yok.

bir yagmurun icinde ates bocegi misali,

bir yanip bir sondum.

(duracagim burada
gidisini seyredecegim
kipirtisiz sakin gibi gorunecegim
kavgasiz olacak firtinasiz olacak
sacma sapan olacak
organlarim birbirine vuracak
arkandan sessiz bakacagim
ben yine salagi oynayacagim)

gonlume bir kor duser
gitme oyle zamansiz
once hayaller biter
yanar kulsuz dumansiz

baharlar hic gelmez
mevsim hep kis olur
gunlerime gunes dogmaz
hislerim uyur

dilimden hic dusmez
adin hasret olur
yuregimde sizi dinmez
gulmek guc olur

ayriliklar yara acar yara ustune
yagmur aglar sensizlige ic cekisime
sensiz olmaz bu yerlerde dunya dar olur
eger gidersen bu aska cok yazik olur

(gittin hayaller yandi
kul yok duman yok
hic.. hic hic bisey yok. ..
hic birsey yok!)
baharlar hic gelmez
(burada bahar yok)
mevsim hep kis olur
(burasi kis)
gunlerime gunes dogmaz
(gunes hic dogmayacak)
hislerim uyur
(uyuyacak)
dilimden hic dusmez
(adini soyle)
adin hasret olur
(adin hasret)
yuregimde sizi dinmez
(yuregimdeki sizi)
gulmek guc olur
(gulmek, gulme)

ayriliklar yara acar yara ustune

yagmur aglar sensizlige ic cekisime
(sadece yagmur, sensizlik)
sensiz olmaz bu yerlerde dunya dar olur
(ve ic cekislerimle, sensiz olmayacak, sensiz olmayacak)
eger gidersen bu aska cok yazik olur
(ama eger, eger gideceksen bu aska yazik olacak)

ke

—sil

—-miş

———dalın

—————budak olur

—————————-vere

———————————-ceği

—————————————-nafaka

-söyle sende nem kaldı

nefes almak bile icime sinmiyorken;

yoklugunu goksel’in sesiyle anlatmak, tarifsiz acitiyor.

“bir yara ki her yanimi

ince ince sizlatiyor”

kirariz birbirimizi
incitiriz
ah istemeyerek
istemeyerek

seviliriz reddederiz
severiz istenmeyiz
ahh istemeyerek

degismek gerek oysa
buyumek gerek
duslerimiz cocuk, kendimiz cocuk
kac asktan 
kac dostluktan 
kac oyundan kovulduk
istemeyerek

kotu degiliz
belki mizikciyiz biraz
yalanci neseler sacma duslerle avunduk
kizdik mi
kustuk mu
hircinlasiriz

ah istemeyerek

…

“yani dayanmak ve katlanmak icin silkelerken butun benligimizi
ama oyle sessiz baktigimiz duvarlar gibi olmaya calisirken
ve kazanmis gorunurken derinligimizi
ne zaman ki, yeniden canlanir bagislamasiz bellegimizde
bir an’in, yalnizca bir an’in butun bir hayati kapladigi anlar
o tiktaklar kadar onemsiz kalir simdi
hayatimiza verdigimiz butun anlamlar”

murathan mungan

bu sarkiyi ilk dinledigimde ayrilik boyle mi hissetiriyor demistim. unutmustum ayriligin acisini yasadigim mutluluktan. gun geldi devran dondu, sevgili gitti benim topraklarimdan. susuz kaldim, uykusuz dondum, yittim bir sekilde.

dudaklarimdan dokulur oldu sozleri,

“yollardasin evsiz, mutlu musun bensiz.

soyle bana sebepsiz biter mi ask?”

(..)

“bir adim onum sensiz gozukmuyor,

kalbimdeki dugum sensiz cozulmuyor”

(..)

“sen aglama dedin,

hani gelecektin.

bir damla gozyasimi silmeye bile gelmedin”