Uzun bir sure once basladi aslinda ortak hayatimiz, birlikte astigimiz nice zorluklar, kucakladigimiz nice mutluluklar vardi, zannedersek tek eksik “ev”lenmek kalmisti, eksik kalmasin dedik…

Ancak kalabalik, satafatli, cafcafli seyler sevmeyen biz bu “ev”lenme isini nasil cozeriz diye hic dert etmedik,  bir sekilde cozecegimizden emindik. Is seyahati icin gidecegim Italya’ya birlikte gitme karari, gitmisken evlenelim dusuncesi ve bunu uygulamaya alma fikri ilk basta hos geldi. Ama soyle yalan dolanlara inanmayin, “maaamut bana pariste evlenme teklif etti, eee, vallaaa gitttik elciye pit diye nikahladi bizi ha ha ha”

Yurtdisinda, hele Turk Elciliklerinde evlenmek oldukca mesakkatli bir is, tonla prosedur var, her elcilik bunu kabul etmiyor, ettiginde de saray yavrusu bir yerde nikahiniz kiyilmiyor. Tum bu zorluklara ragmen ugras didin, evraklari tamamla, dhl ile ertesi isgunu kargosu ile gonder, sonrasinda o evraklari idari olarak takip et, onu ayarla bunu coz derken Italya’ya seyahat vakti geldi.

6 gunluk Roma seyahati ve tatili, ardindan gelen Milan seyahati ile evlenmek icin final noktamiza ulastik. Bizi elcilikte krallar gibi karsilamadilar, cunku orasi bir devlet dairesi ve siz de standart vatandaslarsiniz. Normalde elcilige insanlar pasaport cikartmak, cocugunu kaydettirmek, calisma iznini onaylatmak vs icin gelip cilekes bir bicimde beklerken bizler elimizde sira numaramiz benim uzerimde damatlik takim elbisem, yakamda amigurumi cicegim, Alev’in mor gelinligi, omuzunda etolu, elinde amigurumi cicekleri ile ortama tezat bir durum sergiliyorduk. Zaten cok dikkat cekmeme amacindayken, otel calisanlari, taksi soforu, kapidaki askerler, elcilikte bekleyen vatandaslarin gozu uzerimizdeydi.

Velhasil sira bize geldi, ismimizi ve bizimle ilgilenecek gorevli hanim efendinin ismini soyledik. Ardindan elciligin backoffice denilen kismina gecmek uzere kapi acildi. Icerideki herkes Alev hanim, aa evet o, dogum fotografcisi hanim diyerek ilgi odagi olarak onu secti. Elcilik calisanlarinin %90’i kadinlardan olustugu icin Alev onlari meslegi geregince daha yakin hissettirmisti. Evraklar dolduruldu, sohbetler edildi, elci vekili hanim efendi nikahimizi kiyacakken ilgi odagi Alev’le sohbeti bitirdi ve kafasini bana cevirip “sizin isim neydi” dedi? Yahu ben, damat erkin pasa??? Yok, yok pasa degil duz Erkin, duz degil Kel…

Guzel bir nikah oldu, fotograflarimiz cekildi, tebrikler kabul edildi ve elcilikten ayrildik.

Sevgili sevgilim, artik sevgili karim olmustu.

Birlikte nice senelere sevgili, ev’lilik gunumuz kutlu olsun… bu arada pardon isim neydi?