yaklasik 17 senedir calisiyorum. calistigim her is baskalarina kolay, rahat, konforlu, yuksek gelirli, super imkanli olarak gozuktu. 

10 sene once sahada sabahlara kadar calisip yuzlerce, binlerce kilometre yol yaptigim zamanlarda insanlar “ha erkin mi? ya onun yaptigi isi havada karada yaparim ama firsat vermiyorlar.” diyorlardi. 

gel zaman git zaman masa basi isim oldu, yine ayni anlami iceren “o is kolay abi, iki tik tik, iki lak lak bitti gitti, popomla yaparim ben o isi” cumlelerini duyar oldum. 

sehir degistirdim, ayni is kolunda farkli noktalara geldim, insanlarin yorumu hep ayni “ya erkin cok rahat ya”

uluslararasi bir sirkete gectim, yine ayni laflar. e kardesim madem o kadar kolay, madem oyle yatar pozisyonda is yapiyorum buyur gel sen yat. bakalim kimler gelip gececek yattigin yerde uzerinden.